Gate to Turkey
TÜRKİYE REHBERİ
İstanbul
A'dan Z'ye Türkiye
Yelken
Genel bilgiler
DÜNYA TURU
Güzergah
İpuçları
Life style
Fırsatlar
Bize ulaşın
Linkler
NEWS BY EMAIL
Reklam için
HIZLI ARAMA

Uykucunun dünyası
Log In
Username:
Password:
If you are not registered yet, you can do so by clicking on the button below.
Okyanus kaptanları

Hayatta en çok ne yapmak istersiniz, sorusuna pek çok kişi dünyayı gezmek diye yanıt verir. Eğer biraz da macera ruhluysalar, bu geziyi denizden yelkenle yapmayı eklerler hayallerinin içine. Bu düşü gerçekleştiren insanlarla karşılaşınca da birden cesaretlenirler. Tıpkı bu satırları yazan kişi gibi. Levent ve Ayça Kirişçioğlu, bu iki genç insan dünyayı tekneleri Yol ile geziyorlar. Hayallerini ertelemeyerek hayatı denizlerde öğreniyorlar. Dünya seyahati, yelken, bilinmeyen diyarlar kulağa hoş geliyor... Levent Kirşçioğlu anlattıkça anlattı, bize de düşlerini ertelemek istemeyenler için yazmak düştü. Kim bilir, bu satırları okurken onlar nerede olacak? Muhtemelen Trinidad'da bıraktıkları teknelerini alarak, dünya turlarının ikinci bölümüne başlamış olacaklar. İşte Kirişçioğlu'nun anlattıkları...

Virüs bulaşıyor
Boston Üniversitesi'nde otel ve restoran işletmeciliği okudum; sonra da MBA yaptım. Turizmciyim yani ama pek çok firmada satış ve pazarlama konusunda çalıştım. Eşim Ayça da öyle. Evlendikten sonra işten ayrıldım. Zaten kafamda hep dünya seyahati yapma fikri vardı. Bir gün karımın iş çıkışında salaş bir meyhanede buluştuk ve bir biranın da etkisiyle hayallerimizi ertelememeye karar verdik ve hemen teknemizi aldık. Temmuz 2005'te İstanbul'dan ayrıldık. Bu virüsü kanıma bulaştıran eniştemdi. Zaten, babam ve abim de balıkçı, ben de yelkenle küçükten beri ilgilendim. Sonra bir ara ABD'de yelken eğitimi aldım. Dönüşte de Gökova Yelken'den Cumhur Gökova ile yazıştım, yine çeşitli eğitimler aldım. Uzatmayalım, kaptan oldum. Sonra da eşimle bu yolculuğa başladık işte. Karım muhteşem, bu konuda çok yeni olmasına rağmen kısa zamanda işi kaptı.

Genç kaçıklar
Galiba bizim yaşımızda (karım 30, ben 35 yaşındayım) yelkenle dünya turu yapan tek kaçıklar biziz. Yolda bizim yaşımızda insanlar görmedim, genellikle emekli olduktan sonra bu işe kalkışıyorlar ama ben, isteyen herkes bunu yapsın diyorum. Yapılmayacak şey değil ama insan denize çok yatkın değil. Tekne sürekli sallandığı için kaslar yoruluyor, devamlı bir yerlere tutunuyorsunuz, oturmaktan popo çürüyor. İki üç saat gece uykusundan dolayı uyku düzeni değişiyor. Fazla kişi olsa nöbet değişebilirsiniz ama karı koca olunca çok zor. Sadun Boro zamanında ''Biz girip yatıyorduk'' diyorlar ama şimdi deniz trafiği çok artmış durumda fakat tüm bu güçlüklere rağmen çok mutluyuz. Sağlık problemlerimiz vardı, kalmadı. En önemlisi hayatı öğrendik.

Dünyanın tüm denizcileri
Denizlerde tanışıklık çok oluyor. Devamlı farklı ülkelerin denizcileriyle tanışıyoruz ama benim Türk denizcilerine bir sitemim var. Bize destek yerine köstek oldular. Denizde planlama konusunda büyüklerimden destek istediğimde bana yarım saatlerini bile ayırmadılar ama her başımız sıkıştığında, mesela Fransızlar soğuk insanlar olarak tanınmalarına rağmen, yardımımıza koştular. Pek çok insanla karşılaşmaktan dolayı mutluyuz. Tanıştığımız insanlarla karada olsak bile haftada iki üç kez yazışıyoruz. Dünyanın ne tarafında olurlarsa olsunlar, kimin ne yaptığını biliyoruz. Bu dostluklar karaya çıktığımızda devam edecek türden ilişkiler. Bazen ilginç karşılaşmalar da oluyor. Mesela bir yerde tanıştığınız bir kişiyi, başka bir gün teknenize doğru yüzerken görüyorsunuz.

İki kişilik kalabalık
Yola çıkmadan önce, ''okyanusu geçtikten sonra ayrılırsınız'' demişlerdi. Bizimki ilginç bir şekilde devam ediyor ve edecek gibi görünüyor. Eğer insanların değişik ilgi alanları varsa, iyi. Karım yazıyor, ben deniz hakkında, felsefe hakkında düşünüyorum. Düşündüklerimi belki bir gün yazabilirim.

Ölüm tehlikesi
Cebelitarık-Kanarya Adaları arasında bir fırtınaya yakalandık. Hiç görmediğim kadar büyük dalgalar vardı ve üç gün sürdü fırtına. Kendimi dümenin yanına bağladım, tuvalete gitmeden, yemek yemeden iki gün geçirdim. Dalgalar hiç görmediğim kadar büyüktü, teknenin burcatalarına kadar çıkıyordu. Tesadüfen telsiz yardımıyla, yine daha önce karşılaştığımız bir Amerikalı bizi kurtardı.

2007: Finish
2007 Ağustos'unda Türkiye'ye dönmeyi planlıyoruz. Dönüşte ne olur bilemem ama profesyonel hayata dönmeyeceğim kesin. Herhalde yelken öğretirim. İnsanları denize alıştırmak istiyorum. Tüm birkimimizi bu seyahate yatırdık. Eh, şimdi yine bir miktar para gerekiyor. Kanada'da bir yelken okulu bizimle çok ilgilendi. Şimdi, onlar Yol'a öğrenci gönderecekler, biz de eğiteceğiz. www.quicknav.com sitesinde buluşabiliriz.



[ GİZLİLİK POLİTİKAMIZ ]  [ BİZE ULAŞIN ]
Gate To Turkey, Doğan Burda Dergi Yayıncılık ve Pazarlama A.Ş. tarafından T.C. yasalarına uygun yayınlanmaktadır. Sitede yayınlanan yazı, fotoğraf, harita, illüstrasyon ve konuların her hakkı saklıdır. Kaynak gösterilerek dahi alıntı yapılamaz.